Nicene

💡 Scholars mapped Nicene influence across manuscripts, hymnals, and local rites, finding creative fidelity rather than rigid uniformity.

محققان تأثیر نیقیه را در نسخه‌های خطی، سرودهای مذهبی و آیین‌های محلی بررسی کردند و به جای یکنواختی سفت و سخت، وفاداری خلاقانه را یافتند.

💡 By Gray’s account, they ignore polytheism and animism almost entirely, while insisting on reading verses of Genesis or lines of the Nicene Creed as if they were primitive scientific theories.

به روایت گری، آنها تقریباً به طور کامل چندخدایی و جان‌گرایی را نادیده می‌گیرند، در حالی که اصرار دارند آیات سفر پیدایش یا خطوط اعتقادنامه نیقیه را طوری بخوانند که گویی نظریه‌های علمی ابتدایی هستند.

💡 They have an intimation that the world is made up, in the words of the Nicene Creed, of both the “seen and unseen.”

آنها این حس را دارند که جهان، به تعبیر اعتقادنامه نیقیه، از «دیده‌ها و نادیده‌ها» تشکیل شده است.

💡 The poet borrowed Nicene cadences to explore belonging, echoing ancient rhythms while speaking to contemporary hopes and anxieties.

این شاعر از ریتم‌های نیقیه برای کاوش در حس تعلق بهره برد و ضمن بیان امیدها و اضطراب‌های معاصر، ریتم‌های باستانی را نیز به تصویر کشید.

💡 The title is a phrase from the Nicene Creed, a declaration of Christian belief that has been a staple of orthodox liturgy since the fourth century.

عنوان فیلم عبارتی از اعتقادنامه نیقیه است، بیانیه‌ای از باورهای مسیحی که از قرن چهارم میلادی تاکنون، بخش عمده‌ای از مناسک مذهبی ارتدکس را تشکیل داده است.

💡 A Nicene formulation clarified language that communities already prayed, aligning belief, practice, and pastoral care.

یک فرمول نیقیه، زبانی را که جوامع از قبل دعا می‌کردند، روشن کرد و باور، عمل و مراقبت‌های روحانی را در یک راستا قرار داد.