neo-Kantianism

💡 A philosopher defended neo Kantianism as a disciplined way to discuss knowledge without pretending minds are blank cameras.

یک فیلسوف از نئوکانتیانیسم به عنوان روشی منضبط برای بحث در مورد دانش بدون تظاهر به اینکه ذهن‌ها دوربین‌های خالی هستند، دفاع کرد.

💡 Historians of neo Kantianism love footnotes almost as much as categories, and both tools help prevent metaphysics from floating into self-indulgence.

مورخان نئوکانتیانیسم تقریباً به اندازه دسته‌بندی‌ها به پاورقی‌ها علاقه دارند، و هر دو ابزار به جلوگیری از غرق شدن متافیزیک در خودخواهی کمک می‌کنند.

💡 The conviction that the rule of neo-Kantianism is provisional does not rest merely on the mutability of human affairs.

این اعتقاد که حکومت نوکانتیسم موقتی است، صرفاً مبتنی بر تغییرپذیری امور انسانی نیست.

💡 But neo-Kantianism has developed on higher lines than those of physiological psychology.

اما نئوکانتیانیسم در سطوح بالاتری نسبت به روانشناسی فیزیولوژیکی توسعه یافته است.

💡 Reading neo Kantianism beside pragmatism turned debate into a surprisingly friendly duet.

خواندن نئوکانتیسم در کنار پراگماتیسم، بحث را به یک دوئت دوستانه‌ی شگفت‌انگیز تبدیل کرد.