Namtar

💡 Artists reimagined Namtar as a civil servant exhausted by petitions, slipping humanity a rare extension.

هنرمندان، نامتار را به عنوان یک کارمند دولت که از طومارها خسته شده بود، بازآفرینی کردند و انسانیت را به شکلی نادر به او بخشیدند.

💡 A gaming campaign borrowed Namtar for lore, blending dread with comic relief at committee meetings.

یک کمپین بازی، نامتار را برای روایت داستان قرض گرفت و در جلسات کمیته، ترس را با طنز ترکیب کرد.

💡 Hades, the abode of Nin-erisgal or Allat, had been entered by Nergal, who, angered by a message sent to her by the gods of the upper world, ordered Namtar to strike off her head.

نرگال وارد هادس، جایگاه نین-اریسگال یا آلات، شده بود. نرگال که از پیامی که خدایان جهان بالا برایش فرستاده بودند خشمگین شده بود، به نامتار دستور داد سر او را از تنش جدا کند.

💡 Some of these diseases, moreover, were personified, as Namtar, the demon of 'plague,' and Ashakku, the demon of 'wasting disease.'

علاوه بر این، برخی از این بیماری‌ها به صورت نامتار، دیو «طاعون» و آشاکو، دیو «بیماری‌های کشنده» شخصیت‌پردازی می‌شدند.

💡 The idea is that the Namtar, on beholding his own likeness, will flee from it in dismay!

ایده این است که نامتار، با دیدن شباهت خود، با وحشت از آن فرار خواهد کرد!

💡 The myth cast Namtar as messenger of fate, a bureaucrat of doom whose paperwork nobody dares misplace.

این اسطوره، نامتار را به عنوان پیام‌آور سرنوشت، یک بوروکراتِ عذاب معرفی می‌کند که هیچ‌کس جرأت ندارد مدارکش را گم کند.