mythomane

💡 Journalists facing a public mythomane balance exposure with fatigue, choosing documentation over outrage so truth can accumulate quietly and convincingly.

روزنامه‌نگارانی که با یک افسانه‌پراکنی عمومی مواجه هستند، بین افشاگری و خستگی تعادل برقرار می‌کنند و مستندسازی را به خشم و عصبانیت ترجیح می‌دهند تا حقیقت بتواند بی‌سروصدا و متقاعدکننده جمع‌آوری شود.

💡 A therapist described a client’s mythomane tendencies gently, focusing on unmet needs driving invention rather than moralizing.

یک درمانگر به آرامی تمایلات اسطوره‌ای مراجعش را توصیف کرد و به جای نصیحت اخلاقی، بر نیازهای برآورده نشده‌ای که محرک خلاقیت بودند تمرکز کرد.

💡 The novelist portrayed a charming mythomane who believed his fabrications so completely that friends learned to fact-check with affection rather than scorn.

این رمان‌نویس، زن افسانه‌ای جذابی را به تصویر کشید که داستان‌های ساختگی‌اش را چنان کامل باور می‌کرد که دوستانش یاد می‌گرفتند به جای تحقیر، با محبت واقعیت‌ها را بررسی کنند.