Mysore

💡 Guides compared Mysuru to its older name, Mysore, weaving continuity through language, architecture, and sweet shops too beloved to rename.

راهنماها میسور را با نام قدیمی‌ترش، میسور، مقایسه می‌کردند، که از طریق زبان، معماری و شیرینی‌فروشی‌هایش که بیش از حد محبوب بودند و نمی‌شد تغییر نام داد، تداوم را به هم پیوند می‌داد.

💡 In Mysore, dawn smelled like jasmine and cardamom tea, while the palace glowed politely under clouds rehearsing monsoon motives.

در میسور، سپیده دم بوی چای یاس و هل می‌داد، در حالی که کاخ با ادب زیر ابرها می‌درخشید و انگیزه‌های بادهای موسمی را تمرین می‌کرد.

💡 A silk workshop in Mysore hummed with looms, where threads translated patience into shimmering maps of sunlight.

یک کارگاه ابریشم‌نگاری در میسور با دستگاه‌های بافندگی فعال بود، جایی که نخ‌ها صبر را به نقشه‌های درخشان نور خورشید تبدیل می‌کردند.

💡 Years later, after Mysore falls to the British, Abbas must steal back the artifact from a country estate.

سال‌ها بعد، پس از سقوط میسور به دست بریتانیایی‌ها، عباس باید این اثر باستانی را از یک ملک روستایی بدزدد.

💡 The animals have often been spotted in major cities in the state, such as Bangalore and Mysore.

این حیوانات اغلب در شهرهای بزرگ ایالت مانند بنگلور و میسور مشاهده شده‌اند.

💡 Constructed for Tipu Sultan, who ruled the Kingdom of Mysore in India, the wooden machine represented the monarch’s hatred for the British East India Company.

این دستگاه چوبی که برای تیپو سلطان، حاکم پادشاهی میسور در هند ساخته شده بود، نمایانگر نفرت پادشاه از کمپانی هند شرقی بریتانیا بود.