Myrrha

💡 A sculpture of Myrrha captured transformation, bark swallowing grief as myth becomes tree.

مجسمه‌ای از میرا، دگرگونی را به تصویر کشیده است، پوسته‌ای که اندوه را می‌بلعد، همچنان که اسطوره به درخت تبدیل می‌شود.

💡 Stangenberg, an striking and eccentric comédienne, returns later in the evening as Myrrha, an enslaved Greek woman who is Sardanapalus’s lover.

استانگنبرگ، کمدین برجسته و عجیب و غریب، بعداً در شب به عنوان میرا، یک زن یونانی برده که معشوق سارداناپالوس است، بازمی‌گردد.

💡 Beset with an undeniable lust for her father, Myrrha eventually becomes the mother of the beautiful and equally doomed Adonis.

میرا که غرق در شهوت انکارناپذیر پدرش است، سرانجام مادر آدونیس زیبا و به همان اندازه محکوم به فنا می‌شود.

💡 The walls of his home are covered in paintings, including a 17th-century depiction of Adonis and his mother Myrrha by an anonymous Venetian artist.

دیوارهای خانه‌اش پوشیده از نقاشی است، از جمله تصویری از آدونیس و مادرش میرا، اثر یک هنرمند ناشناس ونیزی، مربوط به قرن هفدهم.

💡 Poets retell the tragedy of Myrrha cautiously, acknowledging complex themes while centering empathy over spectacle.

شاعران تراژدی مرها را با احتیاط بازگو می‌کنند، مضامین پیچیده را تصدیق می‌کنند و در عین حال همدلی را بر نمایش متمرکز می‌کنند.

💡 El-Khoury, a Lebanese-Canadian who specialises in bel canto – a rich and lyrical type of operatic singing – says she did not hesitate to take on the main female role of Myrrha.

الخوری، یک لبنانی-کانادایی که در بل کانتو - نوعی آواز اپرایی غنی و غنایی - تخصص دارد، می‌گوید که برای ایفای نقش اصلی زن، یعنی میررا، تردیدی به خود راه نداده است.