Mostar

💡 War-scarred facades in Mostar stand beside lively cafes, proof that healing can coexist with visible memory.

نماهای آسیب‌دیده از جنگ در موستار در کنار کافه‌های پرجنب‌وجوش، گواه این است که التیام می‌تواند با خاطرات قابل مشاهده همزیستی داشته باشد.

💡 Photographers in Mostar chase reflections of the arch in the river, waiting for wind to still.

عکاسان در موستار، انعکاس طاق را در رودخانه دنبال می‌کنند و منتظرند تا باد آرام شود.

💡 His best friend from childhood survived the war in Bosnia and still lives in Mostar, working and raising a family, but Mr. Ramic, an American citizen, said he doubted he would return to live there.

بهترین دوست دوران کودکی او از جنگ بوسنی جان سالم به در برد و هنوز در موستار زندگی می‌کند، کار می‌کند و خانواده‌اش را بزرگ می‌کند، اما آقای رامیچ، شهروند آمریکایی، گفت که شک دارد که برای زندگی به آنجا برگردد.

💡 At 11, he lost his father in the shelling of his hometown, Mostar, and spent years as a refugee, moving from country to country with his mother as she struggled to find a way to survive.

در یازده سالگی، پدرش را در بمباران زادگاهش، موستار، از دست داد و سال‌ها به عنوان پناهنده، همراه با مادرش از کشوری به کشور دیگر نقل مکان کرد، در حالی که مادرش برای یافتن راهی برای زنده ماندن تلاش می‌کرد.

💡 At dusk in Mostar, divers gathered near the bridge, timing leaps with practiced bravado as tourists held their breath.

هنگام غروب در موستار، غواصان در نزدیکی پل جمع شدند و با شجاعتی تمرین‌شده، در حالی که گردشگران نفس خود را در سینه حبس می‌کردند، زمان‌بندی را تغییر دادند.

💡 He and his mother have returned to Mostar for visits, including in September for the 30th anniversary of his father’s death.

او و مادرش برای دیدار به موستار بازگشته‌اند، از جمله در ماه سپتامبر برای سی‌امین سالگرد مرگ پدرش.