moonseed

💡 Menispermaceous vines climbed the forest edge, their moonseed relatives recognized by practiced foragers and botanists.

تاک‌های منیسپرماسه از لبه جنگل بالا می‌رفتند، و خویشاوندان دانه قمری آنها توسط علوفه‌چینان و گیاه‌شناسان باتجربه شناخته می‌شدند.

💡 Found in abundance in the Kaiparowits, the heart-shaped moonseed leaves indicate the presence of a dense vine system in the Late Cretaceous.

برگ‌های قلبی شکل ماه‌مانند که به وفور در کایپاروویتس یافت می‌شوند، نشان‌دهنده وجود یک سیستم تاکستانی متراکم در اواخر کرتاسه هستند.

💡 Hikers learn moonseed berries are toxic, a lesson best taught with pictures and firm, unambiguous warnings.

کوهنوردان یاد می‌گیرند که توت‌های دانه‌ی ماه سمی هستند، درسی که بهتر است با تصاویر و هشدارهای قاطع و بدون ابهام آموزش داده شود.

💡 The moonseed vine twined elegantly, fooling novices who mistook it for edible wild grape at first glance.

تاکِ دانه‌ی ماه با ظرافت تنیده شده بود و تازه‌کارهایی را که در نگاه اول آن را با انگور وحشی خوراکی اشتباه می‌گرفتند، فریب می‌داد.

💡 On the wooded slopes there are the white fruits of the baneberry on its quaintly-shaped red stalks, the pretty fruit clusters of the moonseed and the smilax.

در دامنه‌های جنگلی، میوه‌های سفید بنبری بر روی ساقه‌های قرمز عجیب و غریب آن، خوشه‌های زیبای میوه‌ی مون‌سِید و اسمایلاکس دیده می‌شود.

💡 Botanists identify moonseed by its single crescent-shaped seed, a diagnostic detail that justifies the plant’s memorable name.

گیاه‌شناسان، گیاه بذر ماه را با دانه هلالی شکل منفرد آن شناسایی می‌کنند، یک ویژگی تشخیصی که نام به یاد ماندنی این گیاه را توجیه می‌کند.