mockers

💡 The team ignored early mockers and shipped version one, then iterated until critics grudgingly admitted utility.

تیم، مسخره‌کنندگان اولیه را نادیده گرفت و نسخه اول را منتشر کرد، سپس آنقدر تکرار کرد تا منتقدان با اکراه به مفید بودن آن اعتراف کردند.

💡 The almost outlandish thing about “Herr, unser Herrscher” is that it does not simply take the point of view of the mourners and the mockers.

نکته‌ی تقریباً عجیب در مورد «آقای محترم» این است که صرفاً از دیدگاه عزاداران و مسخره‌کنندگان به موضوع نمی‌پردازد.

💡 “For twenty-five years I have kept the mockers and scoffers at bay,” he says.

او می‌گوید: «بیست و پنج سال است که مسخره‌کنندگان و ریشخندکنندگان را از خود دور نگه داشته‌ام.»

💡 When given a chance to do so discreetly, I’ve addressed mockers and tried to help them understand that behaving in such a way isn’t the best approach when in an uncomfortable situation.

وقتی فرصتی پیش آمد تا این کار را با احتیاط انجام دهم، با مسخره‌کنندگان صحبت کرده‌ام و سعی کرده‌ام به آنها بفهمانم که چنین رفتاری در شرایط ناراحت‌کننده بهترین رویکرد نیست.

💡 Street artists painted over slogans from mockers with bright vines, turning sneers into seeds.

هنرمندان خیابانی با رنگ‌های روشن روی شعارهای مسخره‌کنندگان نقاشی می‌کردند و تمسخرها را به بذر تبدیل می‌کردند.

💡 Classroom mockers quieted after peers praised a brave presentation; culture shifted quickly toward kindness.

مسخره‌کنندگان کلاس درس پس از اینکه همسالانشان از یک ارائه شجاعانه تمجید کردند، ساکت شدند؛ فرهنگ به سرعت به سمت مهربانی تغییر کرد.