mirepoix

💡 After browning your mirepoix and meats, reducing red wine and adding tomato paste, the next step reads as such:

بعد از قهوه‌ای شدن میرپوا و گوشت‌ها، کم کردن شراب قرمز و اضافه کردن رب گوجه‌فرنگی، مرحله بعدی به این صورت است:

💡 He prepped jars of mirepoix on Sundays, a quiet investment that rescued weeknight dinners from takeout temptation.

او یکشنبه‌ها شیشه‌های میرپوا را آماده می‌کرد، یک سرمایه‌گذاری آرام که شام‌های آخر هفته را از وسوسه‌ی بیرون‌بر بودن نجات می‌داد.

💡 Add the mirepoix to the remaining fat and cook until onion is translucent.

میرپوا را به چربی باقیمانده اضافه کنید و بپزید تا پیاز شفاف شود.

💡 We then deglaze with white wine and add mirepoix that’s been buried in hot embers to soak up all that smokey flavor.

سپس با شراب سفید لعاب‌زدایی می‌کنیم و میرپوا (نوعی شراب دودی) را که در زغال‌های داغ دفن شده است اضافه می‌کنیم تا تمام آن طعم دودی را جذب کند.

💡 We chopped celery, onions, and carrots into a humble mirepoix that rescues countless uninspired dinners.

ما کرفس، پیاز و هویج را خرد کردیم و به شکل یک میرپوا (نوعی سس) ساده درآوردیم که می‌تواند شام‌های بی‌روح بی‌شماری را نجات دهد.

💡 A proper mirepoix anchors soups and sauces, teaching impatient cooks why low heat outperforms drama.

یک میرپوا (نوعی سس ایتالیایی) مناسب، سوپ‌ها و سس‌ها را محکم می‌کند و به آشپزهای بی‌حوصله می‌آموزد که چرا حرارت کم بهتر از چاشنی‌های تند عمل می‌کند.