Midianite

💡 The second text represented Joseph as falling into the hands of Midianite merchants, the revision added Ishmaelites.

متن دوم، یوسف را در حالی نشان می‌داد که به دست بازرگانان مدیانی افتاده است، در ویرایش، اسماعیلیان نیز به آن اضافه شدند.

💡 A Midianite caravan appears briefly, yet its trade routes thread through the narrative like practical veins.

کاروانی از مدیانی‌ها به طور خلاصه ظاهر می‌شود، اما مسیرهای تجاری آن مانند رگه‌های عملی در روایت جریان دارد.

💡 The other narrative speaks of the pursuit of the Midianite chiefs Zebah and Zalmunna3 across the northern end of Jordan, past Succoth and Penuel to the unidentified place Ḳarḳor.

روایت دیگر از تعقیب زبح و صلمونع، روسای مدیان، در انتهای شمالی اردن، از سوکوت و فنوئیل تا مکان نامعلومی به نام قرقور سخن می‌گوید.

💡 The Bishop rages against Paine for supposing that the commanded preservation of the Midianite maidens, when all males and married women were slain, was for their "debauchery."

اسقف از پین خشمگین می‌شود که گمان می‌کند دستور داده شده بود دختران مدیانی، پس از کشته شدن همه مردان و زنان متأهل، به دلیل «فسق و فجور» آنها کشته شوند.

💡 Artifacts attributed to Midianite smiths suggest craft traditions that traveled farther than their names survived.

مصنوعات منتسب به آهنگران مدیانی نشان می‌دهد که سنت‌های صنایع دستی بسیار فراتر از آنچه نامشان باقی مانده، گسترش یافته‌اند.

💡 In fact, they divided the world generally into Gideonite and Midianite, for they knew that he that was not with them was against them.

در واقع، آنها جهان را به طور کلی به جدعونی و مدیانی تقسیم کردند، زیرا می‌دانستند کسی که با آنها نیست، علیه آنهاست.