Middle England

💡 Once a high-flying city fund manager, Mr Woodford was variously described as the man who made middle England rich and the UK's answer to Warren Buffet.

آقای وودفورد که زمانی مدیر بلندپرواز صندوق‌های شهری بود، به طرق مختلف به عنوان مردی توصیف می‌شد که انگلستان متوسط را ثروتمند کرد و او را می‌توان نمونه‌ی بریتانیا برای وارن بافت دانست.

💡 The Liberal Democrats went into the election campaign saying they aimed to replace the Conservatives as the "party of Middle England".

حزب لیبرال دموکرات با این شعار وارد کارزار انتخاباتی شد که قصد دارد به عنوان «حزب انگلستان میانه» جایگزین محافظه‌کاران شود.

💡 In summer, Middle England becomes cricket pitches, village fetes, and sunburnt optimism negotiated with clouds.

در تابستان، انگلستان میانی به زمین‌های کریکت، جشن‌های روستایی و خوش‌بینی آفتاب‌سوخته‌ای تبدیل می‌شود که با ابرها در تضاد است.

💡 Lib Dem leader Sir Ed Davey said the party had supplanted the Conservatives as the "party of Middle England".

سر اد دیوی، رهبر حزب لیبرال دموکرات، گفت که این حزب به عنوان "حزب انگلستان میانه" جایگزین محافظه‌کاران شده است.

💡 Political columnists invoke Middle England as shorthand for suburban anxieties, though real towns complicate stereotypes with lively contradictions.

ستون‌نویس‌های سیاسی، انگلستان میانی را به عنوان نمونه‌ای کوتاه از اضطراب‌های حومه‌نشینی می‌نامند، هرچند شهرهای واقعی کلیشه‌ها را با تناقضات آشکاری پیچیده می‌کنند.

💡 High streets in Middle England mix charity shops, bakeries, and barbers, a resilient blend that survives economic mood swings better than glossy malls.

خیابان‌های اصلی در انگلستان مرکزی، مغازه‌های خیریه، نانوایی‌ها و آرایشگاه‌ها را در کنار هم دارند، ترکیبی انعطاف‌پذیر که در برابر نوسانات اقتصادی بهتر از مراکز خرید پر زرق و برق دوام می‌آورد.