Mickiewicz

💡 Her first newspaper article, according to the Adam Mickiewicz Institute, a state-run Polish cultural organization, was about the trial in Germany of SS officers who had worked at Auschwitz.

طبق گزارش موسسه آدام میکیویچ، یک سازمان فرهنگی دولتی لهستانی، اولین مقاله او در روزنامه درباره محاکمه افسران اس‌اس که در آشویتس کار می‌کردند در آلمان بود.

💡 Students recited Mickiewicz softly, discovering how exile carves ache into even triumphant lines.

دانش‌آموزان به آرامی شعر میکیویچ را از بر می‌خواندند و کشف می‌کردند که چگونه تبعید، حتی در سطرهای پیروزمندانه نیز درد را حک می‌کند.

💡 The bog is fed only by rain, so it forms a great archive of atmospheric pollution, says Barbara Fiałkiewicz- Kozieł, a geoecologist at Adam Mickiewicz University.

باربارا فیالکیویچ- کوزیچ، متخصص زمین‌شناسی در دانشگاه آدام میکیویچ، می‌گوید این باتلاق فقط از باران تغذیه می‌شود، بنابراین بایگانی بزرگی از آلودگی جوی را تشکیل می‌دهد.

💡 “It seems like a superorganism that covers the entire continent that takes a big breath every couple of years,” says Michał Bogdziewicz, a forest ecologist at Adam Mickiewicz University in Poland.

میخال بوگدزیویچ، بوم‌شناس جنگل در دانشگاه آدام میکیویچ در لهستان، می‌گوید: «به نظر می‌رسد یک ابرموجود زنده تمام قاره را پوشانده و هر چند سال یک بار نفس عمیقی می‌کشد.»

💡 A statue of Mickiewicz anchors the square, pigeons and poets sharing patient granite.

مجسمه‌ای از میکیویچ در این میدان قرار دارد، کبوترها و شاعرانی که با صبر و شکیبایی از گرانیت استفاده می‌کنند.

💡 Translators wrestle with Mickiewicz, balancing music against meaning without flattening either.

مترجمان با میکیویچ کلنجار می‌روند و بین موسیقی و معنا تعادل برقرار می‌کنند، بدون اینکه هیچ‌کدام را از هم بپاشند.