اشخانه

( آشخانه ) آشخانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مطبخ. آشپزخانه. تنورخانه. باورچی خانه. || رستوران.
آشخانه. [ ن َ ] ( اِخ ) نام محلی در راه بجنورد بگنبدقابوس میان دربند و قره مصلی در 355430گزی مشهد.

( آشخانه ) (نِ ) (اِمر. ) آشپزخانه، مطبخ.

( آش خانه ) آشپزخانه، مطبخ.

آشخانه. آشخانه، شهری در بخش مرکزی شهرستان سملقان در استان خراسان شمالی ایران است. این شهر، مرکز شهرستان سملقان است.
بر اساس مطالعات جغرافیایی و زمین شناسی، سملقان دشتی است که از مخروطه افکنه ها با رسوبات آبرفتی در دوران سوم زمین شناسی شکل گرفته است و شهر آشخانه با شیب ملایمی بر روی این دشت قرار گرفته است.
شهر آشخانه نخستین شهر ورودی استان خراسان شمالی از سمت استان های شمالی ایران است. این شهر با احداث یک پل به دو قسمت تقسیم شده است و در حاشیه جاده آسیایی قرار دارد که حدود ۱۲۰ کیلومتر این جاده ترانزیتی از محدوده شهرستان سملقان می گذرد.
این شهر دارای آب وهوای مدیترانه ای با زمستان های سرد و تابستان های گرم می باشد. وسعت شهر آشخانه ۳۳۹ هکتار می باشد.
این شهر از منابع آب خوبی برخوردار است که از کوه های آلاداغ سرچشمه می گیرد و به همین خاطر کشاورزی و دامپروری در پیرامون آن رواج دارد. زبان گفتاری بیشتر ساکنان آشخانه، کردی کرمانجی است. ا شهر آشخانه قطب کشاورزی، دامپروری و بزرگ ترین شهرستان استان از نظر وسعت است.
• روایت اول: در زبان محلی به آسیاب آبی «اَش» گفته می شود که در قدیم به دلیل وجود چشمه های ذکر شده در آشخانه و وجود آسیاب های آبی در جهت تبدیل گندم به آرد بوده است، «اَشخانه» گفته می شده که بعدها با تغییر لفظ از اَشخانه به آشخانه تبدیل شده است.
• روایت دوم: وجود سلسلهٔ اشکانیان در این منطقه که بعدها اَشکانه به آشخانه تبدیل شده است.
• روایت سوم: با توجه به اینکه در زمان های قدیم در این مکان عیش و نوش شاهان برگزار بوده به عیش خانه معروف بوده که بعدها این نام به آشخانه تغییر نام داد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر آشخانه برابر با ۲۵٬۱۰۴ نفر ( ۷٬۲۴۵ خانوار ) بوده است.

آشخانه. شهری در استان خراسان شمالی و مرکز اداری شهرستان مانه و سملقان. با ارتفاع ۷۳۵ متر، در منطقه ای نیمه کوهستانی، در ۳۹کیلومتری شمال غربی بجنورد و ۲کیلومتری شمال راه بجنورد به گرگان، سر راه بجنورد به گرماب، قرار دارد. اقلیم آن معتدلِ مایل به گرم و خشک و جمعیت آن ۱۸,۷۸۴ نفر است (۱۳۸۵).

💡 از سال ۱۳۵۰ تاکنون گهگاه اعلام شده و حتی در دولت نیز به تصویب رسیده که این جاده به یک مسیر توریستی تبدیل شود و جادهٔ اصلی تهران-شمال-مشهد به مسیر کلاله - چهار داغ – گلی‌داغ - اسلام‌آباد - آشخانه منتقل شود.

💡 تپه شهرآوا مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان مانه و سملقان، زمین‌های دشت آشخانه، حاشیه قاضی واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 بَخشی لقبی است که به برخی از نوازندگان دوتار در ترکمنستان، ترکمن‌صحرا و خراسان داده می‌شود. بخشی‌ها نوازندگان دوتار، آوازخوان، داستان‌گو، سراینده و سازندهٔ ساز (دوتار) هستند. اصلی‌ترین مراکز بخشی‌ها عشق آباد، ترکمنصحرا، استان مرو، بالکان، آخال، مشهد، بجنورد، قوچان، آشخانه و شیروان است.

💡 تپه مامه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش مرکز ی، ۱ کیلومتری شمال شهر آشخانه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 از سال ۱۳۵۰ تاکنون گهگاه اعلام شده و حتی در دولت نیز به تصویب رسیده که این جاده به یک مسیر توریستی تبدیل شود و جادهٔ اصلی تهران-شمال-مشهد به مسیر کلاله - چهار داغ – گلی‌داغ - اسلام‌آباد - آشخانه منتقل شود.