Mayakovski

💡 The poetry slam opened with Mayakovski translations, words marching like factory sirens, then softening unexpectedly into tenderness for workers’ ordinary breakfasts.

این گردهمایی شعر با ترجمه‌های مایاکوفسکی آغاز شد، کلمات مانند آژیرهای کارخانه رژه می‌رفتند و سپس به طور غیرمنتظره‌ای به لطافت صبحانه‌های معمولی کارگران تبدیل می‌شدند.

💡 We argued whether Mayakovski still feels radical, concluding that sincerity, not slogans, keeps his lines breathing across a century’s weathered politics.

ما بحث کردیم که آیا مایاکوفسکی هنوز هم احساس رادیکال بودن می‌کند یا خیر، و به این نتیجه رسیدیم که صداقت، نه شعار، باعث می‌شود اشعار او در میان سیاست‌های کهنه‌ی یک قرن، همچنان زنده بمانند.