masculine ending

💡 A line has a masculine ending when its last syllable is stressed; when it ends, for example, on words or phrases like behold', control', no more', begone'.

یک مصراع وقتی پسوند مذکر دارد که آخرین هجای آن تاکید شده باشد؛ مثلاً وقتی که مصراع با کلمات یا عباراتی مانند behold'، control'، no more'، begone' تمام می‌شود.

💡 Marriage of Figaro, 111. masculine ending, 57.

ازدواج فیگارو، ۱۱۱. پایان مذکر، ۵۷.

💡 Switching to a masculine ending changed the stanza’s gait, trading lingering echo for crisp closure.

تغییر به پایان مذکر، روند بند را تغییر داد و پژواک ماندگار را با پایانی قاطع جایگزین کرد.

💡 It defaults to the masculine ending when referencing a noun related to both males and females in one group.

وقتی به اسمی مربوط به هر دو جنس مذکر و مونث در یک گروه اشاره می‌کند، به طور پیش‌فرض از پسوند مذکر استفاده می‌کند.

💡 We scanned poems, labeling masculine ending and feminine ending variations to feel cadence physically.

ما اشعار را اسکن کردیم و انواع پایان‌های مذکر و مؤنث را برچسب‌گذاری کردیم تا ریتم را از نظر فیزیکی حس کنیم.

💡 A line with a masculine ending lands on stress, often delivering firmness or punch in English verse.

مصراعی با پسوند مذکر، با تأکید روی جمله قرار می‌گیرد و اغلب در شعر انگلیسی، قاطعیت یا کوبندگی را القا می‌کند.