Marsyas

💡 While Weatherford’s paintings often feature swirls of color, the Marsyas works — on view through Nov. 27 — are shadowy and somber, with dominant tones of black, gray, violet and silver.

در حالی که نقاشی‌های ودرفورد اغلب چرخش‌هایی از رنگ را به نمایش می‌گذارند، آثار مارسیاس - که تا ۲۷ نوامبر در معرض دید عموم قرار دارند - سایه‌دار و غم‌انگیز هستند و تُن‌های غالب مشکی، خاکستری، بنفش و نقره‌ای در آنها به چشم می‌خورد.

💡 “Marsyas is resigned to his fate. My works have been dealing with fate since 1986. I’m interested in the choice of whether to turn left or right.”

«مارسیاس تسلیم سرنوشت خود شده است. آثار من از سال ۱۹۸۶ به سرنوشت می‌پردازند. من به انتخاب اینکه به چپ بپیچم یا به راست علاقه‌مندم.»

💡 The myth of Marsyas warns about hubris, yet artists still sympathize with a bold musician punished for challenging power.

اسطوره مارسیاس درباره غرور و تکبر هشدار می‌دهد، با این حال هنرمندان هنوز با موسیقیدان جسور که به خاطر به چالش کشیدن قدرت مجازات شد، همدردی می‌کنند.

💡 As the mortal Marsyas discovered when he challenged the god Apollo and was skinned alive for his trouble, there are some things you shouldn’t try to compete with.

همانطور که مارسیاس فانی وقتی خدای آپولو را به چالش کشید و به خاطر دردسرش زنده زنده پوستش کنده شد، متوجه شد، چیزهایی وجود دارد که نباید سعی کنید با آنها رقابت کنید.

💡 A sculpture of Marsyas stretching into red fabric transformed a museum atrium into a resonant, unsettling instrument.

مجسمه‌ای از مارسیاس که در پارچه‌ای قرمز کشیده شده بود، دهلیز موزه را به سازی طنین‌انداز و دلهره‌آور تبدیل کرد.

💡 We read Ovid’s account of Marsyas, then debated whether competition or cruelty drives the story’s enduring discomfort.

ما روایت اووید از مارسیاس را خواندیم، سپس بحث کردیم که آیا رقابت یا ظلم، عامل ناراحتی پایدار داستان است یا خیر.