Major Mitchell

💡 The Chicago Zoological Society operates the zoo and it announced the death of the Major Mitchell’s cockatoo in a statement Monday.

انجمن جانورشناسی شیکاگو، باغ‌وحش را اداره می‌کند و روز دوشنبه در بیانیه‌ای مرگ طوطی کاکل سفید میچل را اعلام کرد.

💡 Wildlife posters featured Major Mitchell to rally support for habitat corridors, linking isolated woodlands that once echoed with flocks rather than lonely pairs.

پوسترهای حیات وحش با تصویر سرگرد میچل منتشر شدند تا حمایت از کریدورهای زیستگاهی را جلب کنند، و جنگل‌های منزوی را که زمانی به جای جفت‌های تنها، مملو از گله‌های حیوانات بودند، به هم متصل کنند.

💡 A carver captured Major Mitchell in sustainably harvested timber, sanding until the crest’s curve looked ready to lift in a sudden gust.

یک نجار، سرگرد میچل را در میان الوارهایی که به شیوه‌ای پایدار برداشت شده بودند، در حال سنباده زدن تا جایی که به نظر می‌رسید انحنای تاج درخت آماده است تا با یک وزش ناگهانی از جای خود بلند شود، به تصویر کشید.

💡 At dawn, a blush-pink cockatoo locals call Major Mitchell sailed over the scrub, and the guide asked for quiet so everyone could hear its airy, flute-like calls.

هنگام سپیده دم، یک طوطی کاکل سفید صورتی رنگ که اهالی محلی او را میجر میچل می‌نامند، بر فراز بوته‌زارها پرواز کرد و راهنما درخواست سکوت کرد تا همه بتوانند صدای فلوت‌مانند و دلنشین آن را بشنوند.

💡 Major Mitchell’s story cautions against overlooking neuroscience’s limitations, as well as its ability to be exploited for suspect purposes.

داستان سرگرد میچل هشدار می‌دهد که نباید محدودیت‌های علوم اعصاب و همچنین قابلیت سوءاستفاده از آن برای اهداف مشکوک را نادیده گرفت.

💡 And if Major Mitchell’s assault on his classmate resulted from earlier damage to his “organ of Destructiveness,” then he could not be held legally responsible for that assault.

و اگر حمله سرگرد میچل به همکلاسی‌اش ناشی از آسیب قبلی به «اندام تخریب» او بوده باشد، پس نمی‌توان او را از نظر قانونی مسئول آن حمله دانست.