lounge music

💡 Retro lounge music turned the coffee shop into a time capsule of brushed cymbals and velvet optimism.

موسیقی رترو در سالن، کافی‌شاپ را به کپسول زمانی از سنج‌های برس‌خورده و خوش‌بینی مخملی تبدیل کرد.

💡 Composers who dismiss lounge music sometimes envy its effortless mood-setting power.

آهنگسازانی که موسیقی سالنی را رد می‌کنند، گاهی به قدرت بی‌دردسر آن در ایجاد حال و هوا غبطه می‌خورند.

💡 He says it's "infused by house, jazz, lounge music, bringing all those sounds together with really joyful and unique dances."

او می‌گوید که این آهنگ «با موسیقی هاوس، جاز و موسیقی لانژ آمیخته شده و همه این صداها را با رقص‌های واقعاً شاد و منحصر به فرد گرد هم آورده است.»

💡 With lounge music humming softly, conversations meander without competing for oxygen.

با زمزمه‌ی ملایم موسیقی سالن، مکالمات بدون رقابت برای جذب اکسیژن، در پیچ و خم‌های مختلف جریان پیدا می‌کنند.

💡 But mostly we hear an original score by the D.J. and composer Erica Blunt that largely sounds like hotel lounge music from the early 2000s — samples of muted trumpet with beats.

اما بیشتر ما یک موسیقی متن اورجینال از دی‌جی و آهنگساز اریکا بلانت می‌شنویم که تا حد زیادی شبیه موسیقی سالن هتل از اوایل دهه ۲۰۰۰ است - نمونه‌هایی از ترومپت بی‌صدا با ضرب آهنگ.

💡 Van Halen’s singer David Lee Roth was an outlier, a flamboyant scenery-chewer whose tastes ranged from show tunes to the Latin lounge music of Louis Prima.

دیوید لی راث، خواننده‌ی گروه ون هالن، فردی استثنایی بود، یک عاشق پر زرق و برقِ مناظر که سلیقه‌اش از آهنگ‌های نمایش‌ها تا موسیقی‌های لاتینِ مخصوص سالن‌های لویی پریما را شامل می‌شد.