leucothoe

💡 After a late frost, the leucothoe rebounded with coppery new growth, proving resilience in a tricky courtyard microclimate.

پس از یک یخبندان دیرهنگام، گیاه لوکوته با رشد جدید مسی رنگ دوباره رشد کرد و مقاومت خود را در شرایط نامساعد محیطی حیاط اثبات کرد.

💡 The landscape plan paired leucothoe with ferns, layering textures that stay handsome through winter when flowers retreat.

طرح منظر، گیاه لوکوته را با سرخس‌ها جفت کرد، بافت‌هایی که در طول زمستان، زمانی که گل‌ها عقب‌نشینی می‌کنند، زیبا باقی می‌مانند.

💡 What the mountaineers call hemlock is the shrub leucothoe.

آنچه کوهنوردان شوکران می‌نامند، درختچه‌ای به نام لوکوته است.

💡 Along the water-courses, leucothoe, which similarly turns bronze in autumn, and lasts throughout the winter, is so prolific as to be a nuisance to travelers, being hard to push through.

در امتداد نهرهای آب، گل‌های لکوتو که به طور مشابه در پاییز به رنگ برنزی در می‌آیند و در تمام زمستان باقی می‌مانند، آنقدر زیادند که برای مسافران مزاحمت ایجاد می‌کنند و عبور از آنها دشوار است.

💡 Gardeners appreciate leucothoe for glossy leaves and arching stems, a shade-loving shrub that softens corners where harsher plants sulk.

باغبانان، لوکوته را به خاطر برگ‌های براق و ساقه‌های قوسی‌اش دوست دارند، درختچه‌ای سایه‌دوست که گوشه‌هایی را که گیاهان خشن‌تر در آن اخم می‌کنند، نرم می‌کند.