leprosarium

💡 “This is the leprosarium,” Miss Maggie said as she led us to the steps of the big building among the cottages.

خانم مگی در حالی که ما را به سمت پله‌های ساختمان بزرگی که در میان کلبه‌ها قرار داشت هدایت می‌کرد، گفت: «اینجا جذامخانه است.»

💡 There are few islands in the world like Oshima, Japan's only island leprosarium -- an island inhabited almost entirely by victims of leprosy.

جزایر کمی در جهان مانند اوشیما، تنها جزیره جذام‌خانه ژاپن، وجود دارند - جزیره‌ای که تقریباً به‌طور کامل توسط قربانیان جذام ساکن است.

💡 Volunteers restoring the cemetery at the former leprosarium cataloged names, returning individuality to people long reduced to diagnoses in bureaucratic ledgers.

داوطلبانی که گورستان را در محل سابق جذام‌خانه بازسازی کردند، نام‌ها را فهرست‌بندی کردند و فردیت را به افرادی که مدت‌ها به تشخیص بیماری در دفاتر کل اداری تقلیل یافته بودند، بازگرداندند.

💡 See her stepping off the wide front porch of a leprosarium, a hospital for people with leprosy, in the hot, humid Louisiana air.

او را ببینید که در هوای گرم و مرطوب لوئیزیانا، از ایوان عریض جلویی یک جذامیخانه، بیمارستانی برای مبتلایان به جذام، پایین می‌آید.

💡 Oral histories from a coastal leprosarium described gardens, music, friendships, and advocacy that challenged outsiders’ assumptions about isolation and despair.

تاریخ‌های شفاهی از یک جذام‌خانه ساحلی، باغ‌ها، موسیقی، دوستی‌ها و حمایت‌هایی را توصیف می‌کردند که فرضیات افراد خارجی در مورد انزوا و ناامیدی را به چالش می‌کشید.

💡 The historian mapped how a colonial administration sited a leprosarium on an island, revealing political choices disguised as public health.

این مورخ، چگونگی ایجاد یک جذام‌خانه در یک جزیره توسط یک دولت استعماری را ترسیم کرد و انتخاب‌های سیاسی پنهان در پوشش بهداشت عمومی را آشکار ساخت.