lead azide

💡 Handling lead azide belongs in licensed facilities, not hobby benches; even tiny quantities demand professional protocols.

کار با آزید سرب به تأسیسات دارای مجوز مربوط می‌شود، نه میزهای سرگرمی؛ حتی مقادیر کم آن نیز نیاز به پروتکل‌های حرفه‌ای دارد.

💡 Training about lead azide emphasizes distance, shields, and humility; chemistry is powerful, not theatrical.

آموزش در مورد آزید سرب بر فاصله، سپرها و فروتنی تأکید دارد؛ شیمی قدرتمند است، نه نمایشی.

💡 Museums mention lead azide cautiously, focusing on history and regulation rather than recipes.

موزه‌ها با احتیاط از آزید سرب نام می‌برند و به جای دستورالعمل‌ها، بر تاریخ و مقررات تمرکز می‌کنند.

💡 Unlike Abdulmutallab's bomb, the new device contained lead azide, an explosive often used as a detonator.

برخلاف بمب عبدالمطلب، این وسیله جدید حاوی آزید سرب بود، ماده منفجره‌ای که اغلب به عنوان چاشنی استفاده می‌شود.

💡 It is expensive, and most modern detonators consist of lead azide or salts of styphnic acid, with a layer of T.N.T. in a narrow aluminium cylinder.

گران است و بیشتر چاشنی‌های مدرن از آزید سرب یا نمک‌های اسید استیفنیک، به همراه لایه‌ای از تی‌ان‌تی در یک استوانه آلومینیومی باریک، تشکیل شده‌اند.

💡 According to Childress, a search of the home by a hazardous materials response team turned up “small traces” of lead azide.

به گفته چیلدرس، جستجوی خانه توسط تیم واکنش به مواد خطرناک «آثار کمی» از آزید سرب را پیدا کرد.