landscapist

💡 Other "landscapists" placed in their gardens old ruins, misshapen rocks, and even dead trees, in order to look "natural."

دیگر «طراحان منظر» در باغ‌های خود خرابه‌های قدیمی، سنگ‌های بدشکل و حتی درختان مرده را قرار می‌دادند تا «طبیعی» به نظر برسند.

💡 A modern landscapist sketched wind farms without irony, letting turbines share space with migrating geese and honest clouds.

یک طراح منظر مدرن، مزارع بادی را بدون طعنه و کنایه ترسیم کرد و به توربین‌ها اجازه داد تا فضا را با غازهای مهاجر و ابرهای صادق به اشتراک بگذارند.

💡 At first exclusively a landscapist, she afterwards turned to portrait painting, an example of which may be found on page 300.

در ابتدا منحصراً یک منظره‌پرداز بود، اما بعدها به نقاشی پرتره روی آورد که نمونه‌ای از آن را می‌توانید در صفحه ۳۰۰ بیابید.

💡 Critics praised the landscapist for skies that breathe rather than merely decorate horizons.

منتقدان، این طراح منظر را به خاطر آسمان‌هایی که نفس می‌کشند و صرفاً افق‌ها را تزئین نمی‌کنند، ستودند.

💡 It was designed by award-winning landscapist Jim Burnett as a way to bridge the gap between the Arts District and Uptown neighborhood.

این بنا توسط جیم برنت، طراح منظر برنده جایزه، به عنوان راهی برای پر کردن شکاف بین منطقه هنری و محله آپ‌تاون طراحی شده است.

💡 As a nineteenth-century landscapist, she painted working fields alongside romantic cliffs, insisting agriculture belongs on walls too.

او به عنوان یک منظره‌پرداز قرن نوزدهمی، مزارع کار را در کنار صخره‌های رمانتیک نقاشی می‌کرد و اصرار داشت که کشاورزی نیز باید روی دیوارها باشد.