knight marshal

💡 The title knight marshal appeared in dusty records alongside duties that sound like logistics, etiquette, and quiet authority during ceremonies.

عنوان مارشال شوالیه در اسناد غبارگرفته در کنار وظایفی مانند تدارکات، آداب معاشرت و اقتدار آرام در طول مراسم ظاهر می‌شد.

💡 Scholars debated whether the knight marshal held judicial powers or mostly pageantry; sources disagree politely.

محققان در مورد اینکه آیا شوالیه مارشال اختیارات قضایی داشته یا بیشتر برای نمایش‌های مجلل استفاده می‌شده، بحث می‌کردند؛ منابع مؤدبانه با این نظر مخالفند.

💡 An author invented a knight marshal overseeing tournaments, troubleshooting everything from broken lances to bruised egos.

یک نویسنده، یک شوالیه‌ی مارشال را اختراع کرد که بر مسابقات نظارت می‌کرد و همه چیز را از نیزه‌های شکسته گرفته تا غرورهای جریحه‌دار شده، عیب‌یابی می‌کرد.

💡 Great names were whispered, as the servants of the Knight Marshal arranged these in their respective places.

نام‌های بزرگ زمزمه می‌شدند، در حالی که خدمتکاران شوالیه مارشال آنها را در جای خود می‌چیدند.

💡 Knight Marshal had jurisdiction within the precincts of the Court, that is, twelve miles from the lodging of the Sovereign, even on a progress, though not a chase.

شوالیه مارشال در محدوده دادگاه، یعنی دوازده مایل از محل اقامت پادشاه، حتی در صورت پیشروی، هرچند نه تعقیب و گریز، صلاحیت رسیدگی داشت.

💡 The referee, called the knight marshal, issues soccer-style yellow and red cards for rule infractions.

داور که مارشال شوالیه نامیده می‌شود، به سبک فوتبال، برای تخلفات از قوانین کارت زرد و قرمز صادر می‌کند.