kite fighting

💡 And so it was with kite fighting.

و در مورد بادبادک بازی هم همینطور بود.

💡 Local rules banned abrasive strings for kite fighting, prioritizing birds and power lines over bragging rights.

قوانین محلی استفاده از نخ‌های ساینده برای بادبادک‌بازی را ممنوع کرده بود و پرندگان و خطوط برق را بر فخرفروشی در اولویت قرار می‌داد.

💡 Documentaries show kite fighting as neighborhood theater, where quick wrists and wind-reading decide bragging rights.

مستندها، بادبادک‌بازی را به عنوان یک نمایش محلی نشان می‌دهند، جایی که مچ‌گیری سریع و بادشناسی، لاف‌زنی را رقم می‌زند.

💡 A few weeks later, the Taliban banned kite fighting.

چند هفته بعد، طالبان بادبادک بازی را ممنوع اعلام کرد.

💡 He retired from kite fighting after a near miss, switching to gentle aerobatics that still thrilled spectators.

او پس از یک سانحه نزدیک، از بادبادک‌بازی کناره‌گیری کرد و به حرکات آکروباتیک ملایمی روی آورد که همچنان تماشاگران را به وجد می‌آورد.

💡 One time, a bratty Hindi kid whose family had recently moved into the neighborhood told us that in his hometown, kite fighting had strict rules and regulations.

یک بار، یک بچه‌ی هندیِ لوس که خانواده‌اش تازه به آن محله نقل مکان کرده بودند، به ما گفت که در شهر زادگاهش، بادبادک‌بازی قوانین و مقررات سختگیرانه‌ای دارد.