Kamerad

💡 The postcard opened “Lieber Kamerad,” a fraternal tone that persisted through mundane requests about boots, leave schedules, and the scarcity of soap.

کارت پستال با «کمراد آزاد» آغاز می‌شد، لحنی برادرانه که در درخواست‌های پیش پا افتاده در مورد چکمه‌ها، برنامه‌های مرخصی و کمبود صابون همچنان ادامه داشت.

💡 The French chose to believe that across the way he was known as "Kamerad," but there was no evidence on this point.

فرانسوی‌ها ترجیح دادند باور کنند که او در سراسر مسیر با نام «کامراد» شناخته می‌شد، اما هیچ مدرکی در این مورد وجود نداشت.

💡 It is true that he would stand on his hind legs and wave his paws when anybody said "Kamerad," but this was a trick and took teaching.

درست است که وقتی کسی «کامراد» صدا می‌زد، روی پاهای عقبش می‌ایستاد و پنجه‌هایش را تکان می‌داد، اما این یک ترفند بود و نیاز به آموزش داشت.

💡 The marines, for instance, didn't know just what their bayonet instructor meant when he said: "Come on, you dreadnoughts, give 'em the old 'kamerad.'"

برای مثال، تفنگداران دریایی نمی‌دانستند منظور مربی سرنیزه‌شان از اینکه می‌گفت: «بیایید، دِرِدنافت‌ها، آن «کامِراد» قدیمی را به آنها بدهید» دقیقاً چیست.

💡 A veteran called his hiking partner Kamerad, teasingly elevating their weekend misadventures to epic campaigns against blisters and rain.

یک جانباز با همنوردش کامراد تماس گرفت و با طعنه، ماجراجویی‌های آخر هفته‌شان را به مبارزات حماسی علیه تاول و باران تشبیه کرد.

💡 In class, we translated a poem addressing a fallen Kamerad, navigating sentiment without slipping into propaganda.

در کلاس، ما شعری را ترجمه کردیم که خطاب به یک کامرادِ سقوط کرده بود و احساسات را بدون اینکه به دام تبلیغات بیفتد، هدایت می‌کرد.