jus soli

💡 The class compared jus soli and jus sanguinis, finding hybrid models that blend soil with blood in pragmatic compromises.

این کلاس، اصل خاک و اصل خون را مقایسه کرد و مدل‌های ترکیبی را یافت که خاک را با خون در سازش‌های عملی ترکیب می‌کنند.

💡 The past century and a half of jurisprudence on the question, resulting in the practice of permissive jus soli citizenship, is dubious at best.

رویه قضایی یک قرن و نیم گذشته در این مورد، که منجر به رویه‌ی شهروندیِ مبتنی بر خاکِ سهل‌گیرانه شده است، در بهترین حالت، محل تردید است.

💡 Sociologist John Skrentny theorized that jus soli is strongest in the Western Hemisphere because of the region’s colonial history.

جان اسکرنِتی، جامعه‌شناس، این نظریه را مطرح کرد که به دلیل تاریخ استعماری این منطقه، قانون خاک در نیمکره غربی قوی‌تر است.

💡 Politicians arguing about jus soli often cite economic impacts, but demographers remind them identity and participation matter beyond tax projections.

سیاستمدارانی که درباره حق خاک بحث می‌کنند، اغلب به تأثیرات اقتصادی آن اشاره می‌کنند، اما جمعیت‌شناسان به آنها یادآوری می‌کنند که هویت و مشارکت فراتر از پیش‌بینی‌های مالیاتی اهمیت دارند.

💡 In jus soli systems, birthplace determines citizenship, reflecting civic inclusion tied to territory rather than lineage alone.

در سیستم‌های مبتنی بر خاک، محل تولد، شهروندی را تعیین می‌کند و این نشان‌دهنده‌ی شمول مدنی مرتبط با قلمرو است، نه صرفاً نسب.

💡 Birthright citizenship, also called jus soli (the right of the soil), has helped integrate new generations of Americans into our society.

شهروندی بر اساس تولد، که به آن jus soli (حق خاک) نیز گفته می‌شود، به ادغام نسل‌های جدید آمریکایی‌ها در جامعه ما کمک کرده است.