نوشین دهن

نوشین دهن. [ دَ هََ ] ( ص مرکب ) نوشین دهان.

نوشین دهان

💡 هر چه گفتی جز حدیث لعل آن نوشین دهن از شکر تا زهر در گوش صفایی باد بود

💡 صد جام زهر بی تو فرو ریزدم به کام هر دم که یاد آن لب نوشین دهن کنم

💡 هم میانش نیش زنبور است و هم نوشین دهن هست چون بر برگ لاله نیش زنبور آن لبان