Jezebel

💡 Headlines sometimes weaponize Jezebel against outspoken women; editors can choose accuracy over centuries-old slurs.

تیترها گاهی اوقات از ایزابل علیه زنان رک‌گو استفاده می‌کنند؛ ویراستاران می‌توانند به جای تهمت‌های چند صد ساله، دقت را انتخاب کنند.

💡 A lecture examined Jezebel as a complex figure rather than a shorthand insult, exploring power, politics, and the perils of gendered narratives.

یک سخنرانی، ایزابل را به عنوان شخصیتی پیچیده و نه یک توهین مختصر بررسی کرد و قدرت، سیاست و خطرات روایت‌های جنسیتی را بررسی نمود.

💡 as far as the family matriarch was concerned, her son's fiancée was a gold digger and a Jezebel

تا جایی که به مادر خانواده مربوط می‌شد، نامزد پسرش یک جوینده طلا و یک ایزابل بود.

💡 For example, Trump said that Harris is a “Jezebel.”

برای مثال، ترامپ گفت که هریس یک «ایزبل» است.

💡 Artists reimagined Jezebel beyond villainy, inviting audiences to question who writes history and why.

هنرمندان، ایزابل را فراتر از شرارت بازآفرینی کردند و مخاطبان را به این پرسش دعوت کردند که چه کسی و چرا تاریخ را می‌نویسد.

💡 "Do you have anything else that could denigrate all of Kamala Harris's accomplishments by suggesting it's merely the power of the Jezebel?"

«آیا چیز دیگری دارید که بتواند با این ادعا که تمام دستاوردهای کامالا هریس صرفاً قدرت ایزابل است، آنها را بدنام کند؟»