Japanese Chin

💡 Breed notes for the Japanese Chin emphasize companionship, gentle play, and vigilance about heat.

یادداشت‌های مربوط به نژاد سگ‌های نژاد جاپانیز چاین بر همراهی، بازی ملایم و هوشیاری در مورد فحلی تأکید دارد.

💡 Meanwhile, the little dog — possibly a Japanese Chin?

در همین حال، سگ کوچک - احتمالاً یک سگ نژاد جاپانیز چاین؟

💡 The Japanese Chin pranced delicately, plume tail arched like punctuation over a sentence that always ends with treats.

سگ نژاد جاپانیز چین با ظرافت و دقت بالا می‌پرید و دم پرهایش مانند نقطه‌گذاری روی جمله‌ای که همیشه با خوراکی تمام می‌شود، قوس داشت.

💡 “I think she’s enjoying it,” said Lorraine Gates, who attended with her tiny Japanese chin, Maltese and Papillon mix.

لورین گیتس که با سگ‌های نژاد چانه کوچک ژاپنی، مالتی و پاپیلون در این مراسم شرکت کرده بود، گفت: «فکر می‌کنم او از آن لذت می‌برد.»

💡 A rescue placed a timid Japanese Chin with retirees, a match that turned cautious steps into confident routines.

یک مسابقه نجات، یک بازیکن ترسوی ژاپنی به نام جاپانیز چین را در مقابل بازیکنان بازنشسته قرار داد، مسابقه‌ای که گام‌های محتاطانه را به حرکاتی مطمئن تبدیل کرد.

💡 Or, the dogs of royalty are the opposite: tiny, decorative fluffs for fancy, silky laps, like Marie Antoinette’s pug, Queen Alexandra’s Japanese chin and the Pekingeses of the Chinese imperial court.

یا، سگ‌های سلطنتی برعکس هستند: کرک‌های کوچک و تزئینی برای دامان‌های ابریشمی و مجلل، مانند سگ پاگ ماری آنتوانت، سگ چانه‌دار ژاپنی ملکه الکساندرا و سگ‌های پکینیز دربار امپراتوری چین.