independent clause

💡 It is a principle in Greek, as in other languages, that a certain relation must hold between the verbs of dependent clauses and those of the independent clauses on which they are based.

در زبان یونانی، مانند سایر زبان‌ها، این یک اصل است که باید رابطه‌ی خاصی بین افعال جمله‌واره‌های وابسته و افعال جمله‌واره‌های مستقلی که این جملات بر اساس آنها ساخته شده‌اند، وجود داشته باشد.

💡 The second sentence has the flaw sometimes called a “comma splice” — that is, a comma separating two independent clauses, where we should use a period, semicolon or some other connector.

جمله دوم ایرادی دارد که گاهی اوقات «پیوند کاما» نامیده می‌شود - یعنی، ویرگولی که دو جمله مستقل را از هم جدا می‌کند، که در آن باید از نقطه، نقطه‌ویرگول یا هر رابط دیگری استفاده کنیم.

💡 We’re looking the expert in the face for the independent clause, but for the dependent clause we’re suddenly staring into his ear.

ما برای یافتن جمله‌واره‌ی مستقل به چهره‌ی متخصص نگاه می‌کنیم، اما برای یافتن جمله‌واره‌ی وابسته ناگهان به گوش او خیره می‌شویم.

💡 An independent clause contains a subject and predicate, so it can stand alone; join it with another using a semicolon, conjunction, or em dash.

یک جمله‌واره مستقل شامل یک نهاد و گزاره است، بنابراین می‌تواند به تنهایی بایستد؛ آن را با استفاده از نقطه‌ویرگول، حرف ربط یا خط فاصله em به جمله‌ای دیگر وصل کنید.

💡 Students underline each independent clause to diagnose comma splices and fragmented thoughts.

دانش‌آموزان زیر هر جمله مستقل خط می‌کشند تا پیوستگی‌های ویرگول و افکار تکه‌تکه شده را تشخیص دهند.

💡 The editor split a long sentence into one independent clause and two dependents, improving rhythm and clarity.

ویراستار یک جمله طولانی را به یک جمله مستقل و دو جمله وابسته تقسیم کرد و ریتم و وضوح را بهبود بخشید.