incipit

💡 Students analyzed the incipit of Dante, debating how a dark wood functions as both literal geography and psychological wayfinding.

دانش‌آموزان بخش آغازین اثر دانته را تحلیل کردند و در مورد اینکه چگونه یک جنگل تاریک هم به عنوان جغرافیای ادبی و هم به عنوان راهیابی روانشناختی عمل می‌کند، بحث کردند.

💡 Next to the name of the weaver’s apprentice were three ominous words: “Hic incipit pestis.”

در کنار نام شاگرد بافنده سه کلمه شوم نوشته شده بود: «Hic incipit pestis».

💡 There is an ineluctable emotional stamp on the incipit of just about all of Brahms’ mature chamber works — the opening seconds set an affective tone that can last the entire piece.

تقریباً در تمام آثار مجلسیِ پخته‌ی برامس، نوعی مهرِ احساسیِ اجتناب‌ناپذیر وجود دارد - ثانیه‌های آغازین، لحنی عاطفی ایجاد می‌کنند که می‌تواند تا پایان قطعه ادامه یابد.

💡 A designer highlighted the incipit typographically, guiding skimmers into a slower, more attentive reading rhythm from the first breath.

یک طراح، ابتدای متن را با حروف‌چینی برجسته کرد و از همان نفس اول، خوانندگان را به ریتم خواندن آهسته‌تر و با دقت بیشتر هدایت کرد.

💡 The novel’s incipit, a whispered confession on a crowded train, hooked readers before they realized names had not yet been introduced.

مقدمه‌ی رمان، اعترافی زمزمه‌وار در قطاری شلوغ، خوانندگان را پیش از آنکه متوجه شوند هنوز نامی معرفی نشده است، مجذوب خود کرد.

💡 As some specific titles, especially in poetry, would have been used in works by multiple authors, it is also likely that some labels included an “incipit”—the first line of the work.

از آنجایی که برخی عناوین خاص، به ویژه در شعر، در آثار نویسندگان متعدد استفاده می‌شدند، این احتمال نیز وجود دارد که برخی برچسب‌ها شامل یک «آغاز» - سطر اول اثر - نیز بوده‌اند.