idioplasm

💡 Early biologists proposed idioplasm as hereditary substance; modern genetics replaced the term but preserved the curiosity driving it.

زیست‌شناسان اولیه ایدیوپلاسم را به عنوان ماده وراثتی پیشنهاد کردند؛ ژنتیک مدرن این اصطلاح را جایگزین کرد اما کنجکاوی محرک آن را حفظ کرد.

💡 Museum exhibits include idioplasm theories to show science evolves by arguing with itself productively.

نمایشگاه‌های موزه شامل نظریه‌های ایدیوپلاسم هستند تا نشان دهند که علم با استدلال سازنده با خودش تکامل می‌یابد.

💡 Cells and cell-properties are essential parts of Weismann's theory; while Naegeli has attempted to make his theory of the idioplasm independent of the whole conception of cells.

سلول‌ها و ویژگی‌های سلولی بخش‌های اساسی نظریه وایزمن هستند؛ در حالی که ناگلی تلاش کرده است نظریه خود در مورد ایدوپلاسم را مستقل از کل مفهوم سلول‌ها مطرح کند.

💡 The presence of idioplasm in all parts containing the primary constituents does not help us in this respect.'

وجود ایدیوپلاسم در تمام قسمت‌های حاوی اجزای اولیه، در این زمینه به ما کمکی نمی‌کند.

💡 A history lecture traced idioplasm from speculation to DNA, humility threaded through discovery.

یک درس تاریخ، ایدیوپلاسم را از گمانه‌زنی تا DNA دنبال کرد، فروتنی که از طریق کشف به هم پیوسته بود.