Ibert

💡 Again, the designer — here, Mr. Taylor’s long-term colleague Santo Loquasto — has provided much more vitality than the choreography, as does Ibert’s potently colorful music.

باز هم، طراح - در اینجا، سانتو لوکاستو، همکار قدیمی آقای تیلور - سرزندگی بسیار بیشتری نسبت به طراحی رقص ارائه داده است، همانطور که موسیقی رنگارنگ و قدرتمند ایبرت نیز این کار را انجام می‌دهد.

💡 One, “Ports of Call,” is set to music by the 20th-century French composer Jacques Ibert; the other, “The Open Door,” features Elgar’s “Enigma” Variations.

یکی از آنها، «بندرهای تماس»، با موسیقی آهنگساز فرانسوی قرن بیستم، ژاک ایبر، تنظیم شده است؛ دیگری، «درِ باز»، شامل واریاسیون‌های «معما» اثر الگار است.

💡 Honegger was the better composer, while Ibert proved the more operatically engaging.

هونگر آهنگساز بهتری بود، در حالی که ایبرت از نظر اپرا جذاب‌تر بود.

💡 A flutist’s encore by Ibert ended with grins across the section.

اجرای مجدد فلوت توسط ایبرت با لبخند حضار در سراسر بخش به پایان رسید.

💡 Orchestras love Ibert for sparkling orchestrations that feel like sunlight on water.

ارکسترها عاشق ایبرت هستند به خاطر ارکستراسیون درخشانی که مانند تابش نور خورشید بر روی آب است.

💡 Recordings of Ibert prove that elegance can still surprise, not just soothe.

آثار ضبط‌شده‌ی ایبرت ثابت می‌کند که ظرافت هنوز هم می‌تواند غافلگیرکننده باشد، نه فقط آرامش‌بخش.