hunger march

💡 He thinks about his late friend, John Bulla, who was a successful businessman in Texas, and how they endured the hunger march across northern Europe.

او به دوست مرحومش، جان بولا، که تاجری موفق در تگزاس بود، فکر می‌کند و اینکه چگونه با هم راهپیمایی گرسنگی در شمال اروپا را تحمل کردند.

💡 Shareholders’ own hunger march, in other words, goes on.

به عبارت دیگر، راهپیمایی گرسنگی خود سهامداران همچنان ادامه دارد.

💡 Photos from a 1930s hunger march show cardboard signs, tired faces, and police lines—evidence that dignity sometimes requires public discomfort.

عکس‌هایی از راهپیمایی گرسنگی در دهه ۱۹۳۰، تابلوهای مقوایی، چهره‌های خسته و صفوف پلیس را نشان می‌دهد - شواهدی مبنی بر اینکه عزت نفس گاهی اوقات مستلزم ناراحتی عمومی است.

💡 The museum contextualized a local hunger march with rent receipts and soup-kitchen ledgers.

این موزه، راهپیمایی محلی علیه گرسنگی را با ارائه رسیدهای اجاره بها و دفاتر کل آشپزخانه‌های خیریه، در چارچوب زمانی مربوطه به تصویر کشید.

💡 A reenactment of the hunger march focused on songs, solidarity, and practical demands over mythologized heroics.

بازسازی راهپیمایی گرسنگی با تمرکز بر سرودها، همبستگی و خواسته‌های عملی به جای قهرمانی‌های اسطوره‌ای.

💡 In response to a pro-democracy hunger march, he scoffed, “The authorities will always eat their fill.”

او در واکنش به راهپیمایی گرسنگی طرفداران دموکراسی، با تمسخر گفت: «مقامات همیشه سیر خواهند شد.»