Hojo

💡 HoJo’s were well known to baby boomers, who grew up on the restaurants’ 28 ice cream flavors and fried clam plates.

هوجوها برای بیبی بومرها که با ۲۸ طعم بستنی و صدف سرخ‌شده‌ی این رستوران‌ها بزرگ شده بودند، به خوبی شناخته شده بودند.

💡 A travel essay defended the humble Hojo, arguing that friendliness and reliable coffee often outshine boutique lobbies.

یک مقاله سفرنامه‌ای از هوجوی فروتن دفاع کرد و استدلال کرد که صمیمیت و قهوه‌ی قابل اعتماد اغلب لابی‌های بوتیک‌ها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

💡 Childhood road trips meant spotting a Hojo sign and lobbying for ice cream with a seriousness adults reserve for mortgages.

سفرهای جاده‌ای دوران کودکی به معنای دیدن تابلوی هوجو و لابی کردن برای بستنی با جدیتی بود که بزرگسالان برای وام مسکن در نظر می‌گیرند.

💡 A man who leased the Lake George HoJo’s in 2015 after it was closed for several years was convicted of harassing staffers.

مردی که در سال ۲۰۱۵، پس از چندین سال تعطیلی، مهمانسرای دریاچه جورج هوجو را اجاره کرده بود، به جرم آزار و اذیت کارکنان محکوم شد.

💡 We crashed at a Hojo off the highway, orange roofs promising waffles, clean sheets, and a head start on tomorrow’s long, scenic detour.

ما با یک هوجو در خارج از بزرگراه تصادف کردیم، سقف‌های نارنجی نوید وافل، ملحفه‌های تمیز و شروعی بهتر در مسیر انحرافی طولانی و خوش‌منظره‌ی فردا را می‌دادند.

💡 It was not clear if someone who leases the building for a restaurant could still use the HoJo’s name.

مشخص نبود کسی که ساختمان را برای رستوران اجاره می‌کند، همچنان می‌تواند از نام هوجو استفاده کند یا خیر.