hers

💡 The barista complimented my scarf, I said “same to you,” and we both laughed because hers actually matched the café’s copper lamps.

متصدی بار از شال من تعریف کرد، من گفتم «برای تو هم همینطور» و هر دو خندیدیم چون شال او واقعاً با چراغ‌های مسی کافه ست بود.

💡 The essay is hers, but the acknowledgments sparkle with teachers, cousins, and a librarian who secretly extended due dates.

انشا مال اوست، اما تقدیر و تشکرها با درخشش معلمان، پسرعموها و کتابداری که مخفیانه مهلت تحویل را تمدید کرده، خودنمایی می‌کنند.

💡 “I’m throwing nothing of hers out,” he told me.

او به من گفت: «من هیچ چیزی از مال او را دور نمی‌اندازم.»

💡 Heartbreak can narrow your world; volunteering widened hers again.

دلشکستگی می‌تواند دنیای شما را تنگ کند؛ داوطلب شدن دوباره دنیای او را وسیع‌تر کرد.

💡 The garden is hers, from trellised beans to experimental compost towers, yet she shares tomatoes and advice so generously nobody resents the signage or early-morning hose symphonies.

باغ مال اوست، از لوبیاهای داربستی گرفته تا برج‌های کمپوست آزمایشی، با این حال او گوجه‌فرنگی‌ها و توصیه‌هایش را آنقدر سخاوتمندانه به اشتراک می‌گذارد که هیچ‌کس از تابلوها یا سمفونی‌های شلنگ آب صبحگاهی دلخور نمی‌شود.

💡 That victory is hers to claim, not ours to explain; we’ll bring cake, carry chairs, and applaud properly from the wings.

ادعای آن پیروزی حق اوست، نه توضیح آن به عهده ما؛ ما کیک خواهیم آورد، صندلی‌ها را حمل خواهیم کرد و از گوشه سالن به درستی تشویق خواهیم کرد.