hate someones guts

💡 The script had a character who seemed to hate someone's guts, yet subtext revealed grief disguised as anger.

فیلمنامه شخصیتی داشت که به نظر می‌رسید از کسی متنفر است، اما متن زیرین، غم و اندوهی را که در لباس خشم پنهان شده بود، آشکار می‌کرد.

💡 As kids, we swore we’d hate someone's guts forever over a stolen bike, but adults returned, apologies landed, and bicycles became metaphors instead.

بچه که بودیم، قسم می‌خوردیم که به خاطر یک دوچرخه دزدیده شده تا ابد از دل و روده کسی متنفر شویم، اما بزرگترها برمی‌گشتند، عذرخواهی‌ها انجام می‌شد و در عوض دوچرخه‌ها به استعاره تبدیل می‌شدند.

💡 You can’t hate someone's guts professionally and still collaborate; boundaries or transfers beat simmering resentment.

شما نمی‌توانید از نظر حرفه‌ای از کسی متنفر باشید و همچنان همکاری کنید؛ مرزها یا انتقال‌ها بر کینه‌های نهفته غلبه می‌کنند.