Haber

💡 It’s easily the best piece of page-turning trash Hollywood since Joyce Haber’s “The Users,” and like all great works of pop art, it’s had many, many imitators.

این به راحتی بهترین اثر هالیوودیِ ورق‌زننده‌ی مزخرف از زمان «کاربران» جویس هابر است، و مانند تمام آثار بزرگ هنر پاپ، مقلدان بسیار بسیار زیادی داشته است.

💡 Biographers depict Haber as brilliant and complicated, reflecting a world where discovery and devastation sometimes travel together uncomfortably.

زندگینامه‌نویسان، هابر را فردی باهوش و پیچیده توصیف می‌کنند که منعکس‌کننده‌ی جهانی است که در آن کشف و ویرانی گاهی اوقات به طرز ناخوشایندی با هم همراه می‌شوند.

💡 Museums situate Haber within industrial expansion, confronting visitors with fertilizers that fed billions and technologies that enabled unprecedented warfare.

موزه‌ها، هابر را در مسیر توسعه صنعتی قرار می‌دهند و بازدیدکنندگان را با کودهایی که میلیاردها نفر را تغذیه می‌کردند و فناوری‌هایی که جنگ‌های بی‌سابقه‌ای را ممکن می‌ساختند، مواجه می‌کنند.

💡 Haber is a writer, editor and publishing strategist.

هابر نویسنده، ویراستار و استراتژیست نشر است.

💡 Fritz Haber looms large in chemical history, celebrated for ammonia synthesis and condemned for weaponized gas, a moral paradox classrooms must present without euphemism.

فریتز هابر در تاریخ شیمی جایگاه مهمی دارد، به خاطر سنتز آمونیاک مورد تحسین قرار گرفت و به خاطر گاز تسلیحاتی محکوم شد، یک پارادوکس اخلاقی که کلاس‌های درس باید بدون حسن تعبیر آن را ارائه دهند.