Gossaert

💡 It explains how the museum came to deduce that the painting was likely done in the early 16th century by a follower of the Flemish artist Jan Gossaert.

این توضیح می‌دهد که چگونه موزه به این نتیجه رسید که این نقاشی احتمالاً در اوایل قرن شانزدهم توسط یکی از پیروان هنرمند فلاندری، یان گوسارت، کشیده شده است.

💡 Conservators revealed original glazes on Gossaert panels, hues that made marble skin feel both sacred and disarmingly present.

مرمتگران لعاب‌های اصلی را روی پنل‌های گوسارت آشکار کردند، رنگ‌هایی که باعث می‌شد پوسته مرمر هم مقدس و هم به طرز آرامش‌بخشی حاضر به نظر برسد.

💡 Students compared Gossaert compositions to Italian contemporaries, noticing how Northern detail courts southern monumentality in surprising harmony.

دانشجویان آثار گوسارت را با آثار معاصر ایتالیایی مقایسه می‌کردند و متوجه می‌شدند که چگونه جزئیات شمالی با هماهنگی شگفت‌انگیزی، شکوه و عظمت جنوبی را به نمایش می‌گذارند.

💡 A few portraits by other contemporaneous artists, most notably Flemish painter Jan Gossaert, are included for comparison.

چند پرتره از دیگر هنرمندان معاصر، به ویژه نقاش فلاندری، یان گوسارت، برای مقایسه گنجانده شده است.

💡 He is wearing a richly worked gold and red oriental costume reminiscent of Balthazar’s in Jan Gossaert’s Adoration of the Magi, but without the crown and scarf.

او لباس شرقیِ پرکار و زربفتی به رنگ طلایی و قرمز پوشیده است که یادآور لباس بالتازار در تابلوی «ستایش مغان» اثر یان گوسارت است، اما تاج و شال گردن ندارد.

💡 The museum spotlighted Gossaert, whose sculptural figures and polished surfaces bridged medieval devotion and emerging Renaissance sensuality without apology.

این موزه، گوسارت را مورد توجه قرار داد، کسی که پیکره‌های مجسمه‌سازی‌شده و سطوح صیقلی‌اش، بدون هیچ عذرخواهی، پلی میان ایمان قرون وسطایی و شهوت‌رانی نوظهور رنسانس برقرار کرد.