Gongorism

💡 A lecture located Gongorism within broader baroque currents, where excess pursued beauty seriously.

یک سخنرانی، گونگوریسم را در جریان‌های گسترده‌تر باروک قرار داد، جایی که افراط، زیبایی را به طور جدی دنبال می‌کرد.

💡 As a poet Faria y Sousa was nearly as prolific; but his poems are vitiated by the prevailing Gongorism of his time.

فاریا ای سوزا، شاعر، تقریباً به همان اندازه پرکار بود؛ اما اشعار او تحت تأثیر گونگوریسم رایج زمانش قرار گرفته است.

💡 Debates about Gongorism weighed ornament against meaning, asking when density becomes delight and when it becomes fog.

بحث‌ها در مورد گونگوریسم، تزیینات را در مقابل معنا می‌سنجیدند و می‌پرسیدند چه زمانی چگالی به لذت و چه زمانی به مه تبدیل می‌شود.

💡 The same essay contains very useful information on Gongorism and other kinds of affected styles of the sixteenth century.

همین مقاله حاوی اطلاعات بسیار مفیدی در مورد گونگوریسم و سایر انواع سبک‌های متأثر از قرن شانزدهم است.

💡 Modern poets flirt with Gongorism, then cut lines ruthlessly to preserve music without losing sense.

شاعران مدرن با گونگوریسم لاس می‌زنند، سپس بی‌رحمانه سطرها را حذف می‌کنند تا موسیقی را بدون از دست دادن معنا حفظ کنند.

💡 Saint Augustine was a Gongorine and a conceptualist at the same time, which makes me think that Gongorism and conceptualism are the most natural forms of passion and vehemence.

سنت آگوستین همزمان یک گونگوری و یک مفهوم‌گرا بود، و این باعث می‌شود فکر کنم گونگوریسم و مفهوم‌گرایی طبیعی‌ترین اشکال شور و اشتیاق و شور و حرارت هستند.