God-fearing

💡 The town described itself as God fearing, yet its most sacred tradition was simply showing up with casseroles when trouble struck.

این شهر خود را خداترس توصیف می‌کرد، با این حال مقدس‌ترین سنت آن، صرفاً حضور با خورش‌ها در مواقع بروز مشکل بود.

💡 A God fearing character wrestled doubts honestly, making faith feel lived rather than sloganized.

شخصیتی خداترس، صادقانه با تردیدها دست و پنجه نرم می‌کرد و ایمان را به جای شعار، زنده جلوه می‌داد.

💡 “He is God-fearing, extremely passionate about soccer, and a mentor to his little brothers. He was just a friend that his friends could rely on.”

«او خداترس است، به شدت به فوتبال علاقه دارد و برای برادران کوچکش یک مربی است. او فقط دوستی بود که دوستانش می‌توانستند به او تکیه کنند.»

💡 The phrase God fearing appeared on banners, though residents preferred to emphasize generosity over anxiety.

عبارت «خداترسی» روی بنرها دیده می‌شد، هرچند ساکنان ترجیح می‌دادند به جای اضطراب، بر سخاوت تأکید کنند.

💡 But it was also a testament to Ghana as a God-fearing nation, where faith is deeply embedded in everyday life.

اما این همچنین گواهی بر غنا به عنوان یک ملت خداترس بود، جایی که ایمان عمیقاً در زندگی روزمره ریشه دارد.