gigaflop

💡 Back in 1998, the European Center for Medium-Range Weather Forecasts housed the 27th most-powerful supercomputer in the world, with 116 cores providing a maximum performance of 213 gigaflops.

در سال ۱۹۹۸، مرکز اروپایی پیش‌بینی‌های میان‌مدت آب‌وهوا، بیست و هفتمین ابررایانه قدرتمند جهان را در خود جای داده بود که ۱۱۶ هسته داشت و حداکثر عملکرد ۲۱۳ گیگافلاپس را ارائه می‌داد.

💡 Guarraci built a supercomputer that manages to hit 208 gigaflop speeds at peak performance.

گواراچی یک ابررایانه ساخته است که در اوج عملکرد خود به سرعت ۲۰۸ گیگافلاپ می‌رسد.

💡 A headline claiming one gigaflop once impressed executives; now, architects care more about memory bandwidth, latency, and whether algorithms politely fit into friendly caches.

زمانی تیتری که ادعا می‌کرد یک گیگافلاپ سرعت دارد، مدیران را تحت تأثیر قرار می‌داد؛ اکنون، معماران بیشتر به پهنای باند حافظه، تأخیر و اینکه آیا الگوریتم‌ها به درستی در حافظه‌های پنهان (cache) مناسب قرار می‌گیرند یا خیر، اهمیت می‌دهند.

💡 The workstation peaked at a single gigaflop on naive code, leaping dramatically after vectorization taught loops to march in step instead of ambling like distracted tourists.

این ایستگاه کاری با کد ساده به یک گیگافلاپ واحد رسید و پس از اینکه برداری‌سازی به حلقه‌ها آموخت که به جای اینکه مانند گردشگران حواس‌پرت راه بروند، هماهنگ حرکت کنند، جهش چشمگیری داشت.

💡 Historical charts showed one gigaflop milestones alongside smarter software, reminding us raw speed matters less than teamwork between compilers, libraries, and disciplined measurement.

نمودارهای تاریخی، نقاط عطف یک گیگافلاپس را در کنار نرم‌افزارهای هوشمندتر نشان می‌دادند و به ما یادآوری می‌کردند که سرعت خام کمتر از کار تیمی بین کامپایلرها، کتابخانه‌ها و اندازه‌گیری منظم اهمیت دارد.

💡 Each core is capable of delivering a gigaflop a second, and takes up only a few square millimeters, and each Blue Gene chip will carry a few dozen of them.

هر هسته قادر به ارائه یک گیگافلاپ در ثانیه است و تنها چند میلی‌متر مربع را اشغال می‌کند و هر تراشه Blue Gene چند ده عدد از آنها را در خود جای خواهد داد.