genocide

💡 Memorials to genocide risk abstraction; personal objects and recorded voices restore specificity that resists numbing statistics.

یادبودهای نسل‌کشی خطر انتزاع را به همراه دارند؛ اشیاء شخصی و صداهای ضبط‌شده، خاص بودنی را احیا می‌کنند که در برابر آمار بی‌حس‌کننده مقاومت می‌کند.

💡 Recognizing genocide legally requires narrow criteria, but prevention begins with listening when communities flag dangerous shifts in public language.

به رسمیت شناختن نسل‌کشی از نظر قانونی نیازمند معیارهای محدودی است، اما پیشگیری با گوش دادن به جوامعی آغاز می‌شود که تغییرات خطرناک در زبان عمومی را گزارش می‌دهند.

💡 A United Nations commission of inquiry concluded last month that Israel has committed genocide against Palestinians in Gaza.

یک کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد ماه گذشته به این نتیجه رسید که اسرائیل مرتکب نسل‌کشی علیه فلسطینیان در غزه شده است.

💡 "We need to have a nuanced conversation about what is a genocide and talk about what is actually happening as opposed to the words that people use."

ما باید گفتگوی دقیقی در مورد اینکه نسل‌کشی چیست داشته باشیم و در مورد آنچه واقعاً اتفاق می‌افتد صحبت کنیم، نه کلماتی که مردم استفاده می‌کنند.»

💡 “Colonizers needed a way to justify enslavement, genocide and forced conversion. So they painted African and Indigenous religions as evil.”

«استعمارگران به راهی برای توجیه برده‌داری، نسل‌کشی و تغییر دین اجباری نیاز داشتند. بنابراین، ادیان آفریقایی و بومی را شیطانی جلوه دادند.»

💡 Education about genocide emphasizes local responsibilities—teachers, clergy, and neighbors—who can disrupt propaganda before it takes root.

آموزش در مورد نسل‌کشی بر مسئولیت‌های محلی - معلمان، روحانیون و همسایگان - تأکید دارد که می‌توانند تبلیغات را قبل از ریشه گرفتن، مختل کنند.