Gallicanism

💡 Critics argued that Gallicanism risked politicizing doctrine, yet supporters insisted national churches needed safeguards against distant, sometimes uninformed, decrees.

منتقدان استدلال می‌کردند که گالیکانیسم خطر سیاسی کردن آموزه‌ها را به همراه دارد، اما هواداران اصرار داشتند که کلیساهای ملی به تدابیر حفاظتی در برابر احکام دور از دسترس و گاه ناآگاهانه نیاز دارند.

💡 The lecture traced Gallicanism from medieval precedents to its codification under Louis XIV, showing how legal scholars justified limits on papal jurisdiction within France.

این سخنرانی، گالیکانیسم را از سوابق قرون وسطایی تا تدوین آن در زمان لویی چهاردهم دنبال کرد و نشان داد که چگونه دانشمندان حقوق، محدودیت‌های حوزه قضایی پاپ را در فرانسه توجیه می‌کنند.

💡 Gallicanism, the noblest child of Catholicism, is dead before his father, who in his dotage remains obstinately faithful to his principles....

گالیکانیسم، والاترین فرزند کاتولیسیسم، پیش از پدرش که در پیری سرسختانه به اصول خود وفادار مانده بود، درگذشت....

💡 A doctoral student mapped correspondence networks that carried Gallicanism across borders, revealing admiration, suspicion, and careful diplomatic phrasing among clerics.

یک دانشجوی دکترا شبکه‌های مکاتبه‌ای را که گالیکانیسم را در آن سوی مرزها منتقل می‌کردند، ترسیم کرد و تحسین، سوءظن و عبارات دیپلماتیک محتاطانه‌ای را در میان روحانیون آشکار ساخت.

💡 Gallicanism had two distinct sides, a constitutional and a dogmatic, though both were generally held together, the second serving as the logical basis of the first.

گالیکانیسم دو جنبه‌ی متمایز داشت، یکی مشروطه‌خواهانه و دیگری جزمی، هرچند هر دو عموماً در کنار هم قرار می‌گرفتند و دومی به عنوان مبنای منطقی اولی عمل می‌کرد.

💡 He was a defender of Gallicanism—indeed, he was suspected of Jansenist leanings—and a man of great benevolence in private life.

او مدافع گالیکانیسم بود - در واقع، به داشتن گرایش‌های یانسنیستی مظنون بود - و در زندگی خصوصی مردی بسیار خیرخواه بود.