Galenism

💡 The anthology traces the decline of Galenism through vivid debates between anatomists and theologians.

این گلچین، زوال جالینوس‌گرایی را از طریق بحث‌های داغ بین کالبدشناسان و متکلمان دنبال می‌کند.

💡 Paris was at the centre of the revival of Galenism, and as well as being taught the works of the master, Vesalius also learned his skill at dissection during his time there.

پاریس مرکز احیای جالینوسیسم بود و وسالیوس علاوه بر آموزش آثار استاد، مهارت او را در کالبدشکافی نیز در مدت اقامتش در آنجا آموخت.

💡 It systematically dismantled the error-filled doctrine of Galenism, which rested in part on animal rather than human anatomy and had held sway for 14 centuries.

این [مطالعه] به طور سیستماتیک دکترین پر از خطای جالینوس‌گرایی را که تا حدی بر آناتومی حیوانات به جای انسان متکی بود و به مدت ۱۴ قرن تسلط داشت، از بین برد.

💡 Early universities taught Galenism as settled truth, a cautionary tale about authority resisting contrary evidence.

دانشگاه‌های اولیه، جالینوس‌گرایی را به عنوان حقیقتی مسلم تدریس می‌کردند، داستانی عبرت‌آموز درباره مقاومت مرجعیت در برابر شواهد مخالف.

💡 Surgeons pushing beyond Galenism faced professional risk, but their observations eventually reshaped curricula.

جراحانی که فراتر از جالینوسیسم پیش می‌رفتند، با ریسک حرفه‌ای مواجه بودند، اما مشاهدات آنها در نهایت برنامه‌های درسی را تغییر داد.

💡 Galenism suffered especially from logical systematization, and the system of van Helmont, while far less orderly, also had its own basic principles on which all else depended.

جالینوسیسم به ویژه از نظام‌مند شدن منطقی رنج می‌برد، و نظام ون هلمونت، اگرچه نظم بسیار کمتری داشت، اما اصول اساسی خود را نیز داشت که همه چیز به آنها وابسته بود.