galactic nucleus

💡 They then zoomed in on the signal of each galaxy's infrared burst to determine whether the signal arose from a source other than a TDE, such as an active galactic nucleus or a supernova.

سپس آنها سیگنال انفجار مادون قرمز هر کهکشان را بزرگنمایی کردند تا مشخص کنند که آیا این سیگنال از منبعی غیر از یک TDE، مانند یک هسته کهکشانی فعال یا یک ابرنواختر، ناشی شده است یا خیر.

💡 However, the research team pinpointed the location where the foreground molecular gas was absorbing the light from the active galactic nucleus shining brightly in the background.

با این حال، تیم تحقیقاتی مکانی را که گاز مولکولی پیش‌زمینه، نور هسته کهکشانی فعال و درخشان در پس‌زمینه را جذب می‌کرد، دقیقاً مشخص کرد.

💡 The galactic nucleus glowed in infrared, hiding a supermassive black hole whose accretion disk flickered with turbulent, infalling gas.

هسته کهکشانی در نور فروسرخ می‌درخشید و سیاه‌چاله‌ای ابرپرجرم را پنهان کرده بود که قرص برافزایشی آن با گازهای آشفته و در حال سقوط سوسو می‌زد.

💡 Dust near the galactic nucleus reprocessed energy into mid-infrared light, informing models of torus geometry and obscuration.

گرد و غبار نزدیک هسته کهکشانی، انرژی را به نور مادون قرمز میانی تبدیل کرد و مدل‌هایی از هندسه چنبره و تاریکی را ارائه داد.

💡 Spectra from the galactic nucleus showed broadened lines, evidence of extreme velocities near an event horizon we cannot image directly yet.

طیف‌های هسته کهکشانی خطوط پهن‌شده‌ای را نشان می‌دادند، که نشان‌دهنده سرعت‌های بسیار زیاد در نزدیکی افق رویداد است که هنوز نمی‌توانیم مستقیماً از آن تصویربرداری کنیم.