ferrocene

💡 The researchers used ferrocene and tetrathiafulvalene as electron donor molecules, which were absorbed through the windows of the nanotube crystals.

محققان از فروسن و تتراتیافولوالن به عنوان مولکول‌های دهنده الکترون استفاده کردند که از طریق پنجره‌های بلورهای نانولوله جذب می‌شدند.

💡 Key innovation here is the use of the compound ferrocene.

نوآوری کلیدی در اینجا استفاده از ترکیب فروسن است.

💡 Technically, oxidizing the ferrocene enabled the binding of a Au0 to an Fe3+ center.

از نظر فنی، اکسیداسیون فروسن امکان اتصال Au0 به مرکز Fe3+ را فراهم کرد.

💡 The team used a molecule terminated by a ferrocene group comprising two carbon-based cyclopentadienyl rings that sandwich an iron atom.

این تیم از مولکولی استفاده کرد که توسط یک گروه فروسن به پایان می‌رسد و شامل دو حلقه سیکلوپنتادی‌انیل مبتنی بر کربن است که یک اتم آهن را در بر گرفته‌اند.

💡 In this state, they discovered that ferrocene could bind to the gold electrodes used to connect the molecule to the external circuitry.

در این حالت، آنها کشف کردند که فروسن می‌تواند به الکترودهای طلایی که برای اتصال مولکول به مدار خارجی استفاده می‌شوند، متصل شود.