extraphysical

💡 Debates about extraphysical causation often smuggle metaphors as evidence; careful readers separate poetry from argument respectfully.

بحث‌ها در مورد علیت فرافیزیکی اغلب استعاره‌ها را به عنوان مدرک قاچاق می‌کنند؛ خوانندگان دقیق، شعر را با احترام از استدلال جدا می‌کنند.

💡 The philosopher dismissed extraphysical explanations, insisting naturalistic accounts suffice until evidence compels a broader framework.

این فیلسوف توضیحات فرافیزیکی را رد کرد و اصرار داشت که روایت‌های طبیعت‌گرایانه تا زمانی که شواهد، چارچوب وسیع‌تری را ایجاب نکند، کافی هستند.

💡 Fiction toys with extraphysical realms, yet good stories keep characters psychologically believable.

داستان‌های تخیلی با قلمروهای فراطبیعی بازی می‌کنند، با این حال داستان‌های خوب شخصیت‌ها را از نظر روانشناختی باورپذیر نگه می‌دارند.

💡 If some part of our ego is time-free and passes from moment to moment, it must be extraphysical, because the physical body exists at every moment through which the consciousness passes.

اگر بخشی از منِ ما فارغ از زمان باشد و لحظه به لحظه در حال گذر باشد، باید فرافیزیکی باشد، زیرا بدن فیزیکی در هر لحظه‌ای که آگاهی از آن عبور می‌کند، وجود دارد.

💡 And if it's extraphysical, there's no reason whatever for assuming that it passes out of existence when it reaches the moment of the death of the body.

و اگر فرافیزیکی باشد، هیچ دلیلی وجود ندارد که فرض کنیم با رسیدن به لحظه مرگ جسم، از هستی ساقط می‌شود.

💡 We exist perpetually at all moments within our life-span; our extraphysical ego component passes from the ego existing at one moment to the ego existing at the next.

ما در تمام لحظات طول عمر خود دائماً وجود داریم؛ جزء فرافیزیکی «من» ما از «من» موجود در یک لحظه به «من» موجود در لحظه بعد منتقل می‌شود.