exaggeration

💡 He swore it wasn’t an exaggeration to call the chili incendiary; the fire alarm agreed politely, then loudly.

قسم خورد که اغراق نکرده که فلفل چیلی را آتش‌زا نامیده است؛ آژیر آتش‌نشانی ابتدا مؤدبانه و سپس با صدای بلند موافقت کرد.

💡 Without exaggeration, the bridge restoration was heroic: carpenters in harnesses, nights of rain, and budgets stretched like violin strings refusing to snap.

بدون اغراق، مرمت پل قهرمانانه بود: نجاران با افسار، شب‌های بارانی، و بودجه‌هایی که مثل سیم‌های ویولن که از پاره شدن امتناع می‌کردند، کش می‌آمدند.

💡 An eighteenth-century letter called the storm “hugeous,” a charming exaggeration that still failed to capture the way rooftops lifted like playing cards.

نامه‌ای مربوط به قرن هجدهم، طوفان را «عظیم» نامید، اغراقی دلنشین که هنوز نتوانسته نحوه‌ی بلند شدن پشت‌بام‌ها مانند ورق‌های بازی را به تصویر بکشد.

💡 We traced Hogarth’s satire to contemporary cartoons, discovering line, exaggeration, and a talent for puncturing pretension haven’t lost their bite.

ما ردپای طنز هوگارث را در کارتون‌های معاصر دنبال کردیم، کشف خط، اغراق و استعداد او در شکستن تظاهر هنوز هم جذابیت خود را از دست نداده است.

💡 “I waited forever” is obvious hyperbole, a harmless exaggeration until it muddies timelines in reports meant to drive decisions.

«من تا ابد منتظر ماندم» یک اغراق آشکار است، یک اغراق بی‌ضرر تا زمانی که جدول زمانی گزارش‌هایی که قرار است تصمیمات را هدایت کنند، مخدوش کند.

💡 Politicians love exaggeration because absolutes travel faster than nuance; voters deserve timelines, tradeoffs, and costs explained without pyrotechnics.

سیاستمداران عاشق اغراق هستند، زیرا قطعیات سریع‌تر از نکات ظریف منتقل می‌شوند؛ رأی‌دهندگان شایسته‌ی آن هستند که جدول زمانی، بده‌بستان‌ها و هزینه‌هایشان بدون آتش‌بازی توضیح داده شود.

💡 A 1930s travelogue described the port with equal parts awe and exaggeration.

یک سفرنامه مربوط به دهه ۱۹۳۰، این بندر را با ترکیبی از شگفتی و اغراق توصیف کرده است.